Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

Kim kimi ağlattı
Kim kimi üzdü
Kim kime zulmetti
Kim kimi terketti
Sormadan beklemeden
Ve acımadan..

İyi bir çocuk yetiştirmek
Onun her istediğini yapmak değil
Ona her istediğini yaptırabilmektir
ve Ona
hayallerinin peşinden koşmasını
öğretebilmektir

Bir de işsizlik korkusu mu eklenecek
Korkumuza
Yoksa zaten var mıydı
Mevcut muydu
Bu stresimiz, çekilmezliğimiz,soğukluğumuz ondan mıydı
Bunda da bir hayır aramalı

Hiç bir zaman
iyi bir Müslüman olmadım
Öyle bir çabamda yok
olmamda
İsteğimde
beklentimde

Aç kucağını yıldızlar
Aç kucağını bulutlar
Aç kucağını gece
Ben geldim
Ben geldim
Aç kucağını rüzgarlar

Nedense hiç aklına gelmedi
Gelmediği içinde açmadın telefonları
Bakmadın mesajlarıma
Belki bir randevu isterim sandın yarına
Belki değil
sandın

duvara astığım sazım
haberin varmı
çalmayıp kırdığım sazım
duyuyormusun
albümdeki yaktığım resim
gençliğimmisin

İnsanlar iki bin yaşına bastılar
Ve halen yaşıyorlar
Altlarında kalıyor geçen günler
Eziliyor kayboluyorlar
Dün çocuktular büyüdüler
Çocukları torunları oldu

Bütün insanlar zalimdir,
Hiçbir insan
doğası gereği iyi olamaz,
birilerine göre iyiyse,
birilerine göre mutlaka kötüdür...
kime göre,

Üç sabah üst üste altıda dirilip
Akşam on ikide patlatırken beynimde bombaları
Dördüncü sabah durduramıyorsam acılarımı
Yani bir doktora cezalandırmıyorsam
En ağrıyan dişimi
Beşinciye de,