Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

Bir sen indin
Boşaldı bütün tramvay
Bir sen indin
Boşaldı caddeler
Boşaldı bu şehir
Boşaldı bu kent

Mevsim kış değil
Gecenin on ikisinide göstermiyor saatim
Yanılmazsam körde değilim
Miyopluğum dışında
Ama güneşi göremiyorum baktığımda
Aradığımda yok

Kimseye açma kapıyı ben sanıp
Ya gelirim
Ya da gelmem bir daha
Bu son gidişimdir belki
Yanılıp açma
Ben değilim gelen

Suni gerginlikler
doğal başarısızlıklarını üstünü örtmez

Her sabah kalktığında
yatağında bir deli mektup
Bir yazı
bir not
Bir mesaj
Bir gözyaşı

İnsanlar kaderlerini yaşamalılar
Öyleyse boşuna mı savaşmak
Ve boşuna mı savaşırken ölmek
Zindanlarda çürümek boşuna mı
Zavallı insanları savunmak

Boşa çalıyor bu gemi
borazanını
Cebeli tarıktan marmaraya
Yolcularda boşuna sallıyor ellerini
Boşuna seviniyorlar
bilmiyorlar

Bende sevmiştim
Hiç kimse sevmesini bilmezken
Bir zamanlar
Yani adamken
İlk seni sevmiştim, havaydın o zaman
Ve ilk defa ben sevmiştim seni

Kötüye kalmadı
Sizde kötüyseniz
Kinliyseniz
Sevgisiz
Sorumsuz
Duygusuzsanız

Hâlbuki sakalımı bugünde tersten kesmiştim
Senle tanıştığımda başlamıştı bu alışkanlığım
İlk uğurum sandım
Şimdi yanıldığımı anladım
Yosun tutmuş bir sevgimiz vardı
Bitti şimdi