Kimine ölüm zor gelir
Kimine ayrılık koyar
Ağır basar
yaşarken gönülden gidenler
Ölüm Allah'ın emri dersin
Ayrılığa bahane bulamazsın
bu eskici
hep
aynı tonda bağırır mahallemize
Her siyasetçi
daha çok özgürlük
Yorgun bir deniz gibiyim,
dalgalarını zapdedemeyen,
bütün fırtınalara boyun eğmiş,
tufanları atlatmış,
rüzgara yenilen bir mavi Okyanus, balıklarını kaybetmiş,
martıları yok,
Bir daha verme bana gözlerini,
duygularını bir daha verme,
ben o gözleri haketmedimki,
gelme bana,
bir daha gelme,
ben o gelişleri haketmedimki,
İşin kolayıydı benden kaçmak,
doğrusu
beni kaçırmaktı senden,
bunu başarmanı beklerdim,
başarmadan sonuca gidersen,
Bu sonuç,
Koy silahı
Koy kalemi
koy hançeri kınına
umutsuz
imkansız
çaresiz dertlere tutuldum
Hani kaçtınya telefonlarımdan
Resimlerimden
ve benden
Kaçırdınya kendini
Şiirlerimden
Sözlerimden
Açlığımıza
Sefaletimizle
İşsizliğimizle
Dünyaya meydan okuyoruz
Oysa
Huzurla
şimdi yağmur yağsa saçlarıma
ıslanırmısın benle
şimdi şimşek çaksa üzerime
yıldırımlar saldırsa
ötedur
kim gömecek toprağa beni
Çizgi oynardım
Ellerimi arkama bağlar
Çocuktum körebe olurdum
Gözlerimi arkadaşlarım yumardı
Saklambaç vardı sobelemeli
Herkes birbirinin yerlerini söylerdi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!