Bir yana dört,
bir yana sekiz koyduğunda,
eşitlik bozulur,
adalet kalmaz diyorsan,
senin matematiğin zayıf,
Çocukken alışmıştım
Oruç tutmaya değil
O sayılmaz
Açlığa
İstemeden
Sevmeden
Üşürsen bir kış günü
Soğuktan
Titreyecek olursan
Ve ısınacak bir ev bulamazsan
Yanıma gel
Evime gir demeyeceğim
Neyi bekliyor bu bekçi
Gecenin öbür ucunda
Hâlbuki biz bu ucundayız
Neyi bekliyor bu karga kuşu
Ceviz ağacının en tepesinde
Ceviz de benim ağaç da
Kaç dünyam var bilmiyorum
Ardı ardına yıkılıyor
Bir dünyam daha yıkıldı
Yıkılsın yıkılası ya
Nasılsa alıştım biraz
Konuşup kendi kendime
Kimse farkında bile değildi üşüdüğümün
Oysa donmaktaydı parmakalrım
Ayaklarım da kopmuştu sanki
Hissetmiyordum
Ağıtlar boğazımda patlamaya hazırdı
Sen de sımsıcağım sanıyordum memleketim
Dayadım şakağıma silahı
Boşalttım mermilerini
Vurdum tutsaklığımı
Ne inat ne gizleme
Açıkça dobra dobra
Öldürdüm acıları
Burası benim ülkem
Kimse benim sevdiğim kadar sevemez ülkemi
Hele benden çok hiç sevemez
Siz parayla bekliyorsunuz
Maaşınız kadar seversiniz
Ve ancak o kadar korursunuz




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!