Taş attım
Sapan attım
Silah sıktım
Korkuttum gökyüzünün kuşlarını
Şimdi kaçıyorlar insanlığımdan
Oysa sevmek
Daha gencim
Mutlu yıllar
Yeni aydınlık günler bekliyor beni
Kuşlar çok seviyorlar sabahı
Kuşlardan çok ben seviyorum
Öyle güzel oynuyorlar ki günle
Bana kurşunlar sıkıyorlar
Göz bebeğim duymuyor musun
Direniyorum
Her söylenen söz bir yerlerime saplanıyor
Çözemiyorum en sevdiğim insanları
Yaralıyım
Biz şairdik
Şiirler yazardık
Dünyanın güzel kelimelerini birleştirip
Bildiğimiz ne varsa yazdık
Öyleye ya ne yazacaktık başka
Bize müebbet verdiler
Yaşam bir şeylere benzemeli
Bir şeyler olmalı yaşamın içinde
Sevilecek, özlenecek, aranılacak
Uğruna ölünecek
Tutunca kopmamalı
Tutulacak yanı olmalı
Dikenlerin arasında şimdi
Kaldırıp attılar
Mayın yüklü toprakta
Uzanıp alacağım
Kurşunlar korkutuyor
Kanım akar vurulurum da
Annemi toprağa gömdüler
Bugün ağlıyorsam
Yarın güleceğim biliyorum
Ağıtlar yakıyorum bugün
Yarın gülücükler satacağım
Unutulmaz biliyorum
Karşı köy de
Ağıt mı var
Göç mü var
Toplamışlar mahalleli uğurlar
Toplanmışlar bizim köylü el sallar
Toplanmışlar aynı evde ağlarlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!