hergün yürüdüğümüz yollar beni tanımaz
yaşadığımız ev
uyuduğumuz yatak tanımaz
bir onursuz insan terketmiş çokmu
Bir sabah randevular vermişim
Pazara çıkarmışım en kutsal değerlerini
Bir inat
Bir hırs
Bir öfke uğruna
Ama kimi seçeceğin belli değil
Bu topraklar
Bu çiçeklerin sahibiyse
Orda filizlenip
Orda fışkırdılar diye gökyüzüne
Bu derede balıklarındır
Orda yüzmesini öğrendiler
Deniz çarpar yüzüne
Kumsaldan suya sarılırken
Öyle sanır çocuklar
Öyle sanır dalgayı bilmeyenler
Su geliyor çarpıyor
Su geliyor çarpıyor derler
ben artık savaş istemiyorum
ben artık ölmek istemiyorum
öldürmekte istemiyorum
cinayetlerinize ortak
caniliklerinize ortak
zulme ortak
Kavgaysa varım
Savaşsa yine varım
Kaçışsa yokum
Hınca hınç doldurmuşuz meydanları
Nasıl olmam
Meydanlardan bize merhaba
Herkesin kendine ait olacağını düşünemedim
Seni benim sandım
Yanıldım
Bilmeliyim ki herkes kendine ait
Yinede sen bana aitsin desem
Ve kendimle çelişsem
Hiç kimse öpmediğimi söylemesin
İşte öptüm
Kiminizi yanaklarından
Kimini alnından
Kimini gözlerinden
Seni dudaklarından öptüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!