Ölerek yaşamak değil
Bilerek ölmek güzel
Ben hep güzeli severim
Onu seçiyorum
Ölümlü bile olsa sonu
Bu ölümü herkes gördü
Herkes duydu
Herkes yaşadı
Herkes istedi
Herkes beğendi
Ve herkes sevindi
Bir elin parmaklarını saklarsanız avuçlarda
Parmaksız olur
Yok açarsınız
Çoğalır birden beş, beşten ona
Bir güç gösterisidir bu anlayana
Birliğin beraberliğin anlatımıdır
Ayrılırken selam doldurdum
Otobüsümün içine
Açılınca dağılıyorlar
Herkese uzanıyor
Herkes alıyor
Kim bilir yanına
Sel oldun yüreğimde
Taşmadan
Kazmayı vur
En acıyan damarlarıma
Yol ver
Seni yıldızlar kadar sevdim
Ama yıldızları ne kadar sevdim ki
Sabah olduğunda aramadım
Bir akşamdan sabaha
Bazı akşamlarda da bakmadım
Fark etmedim
Bir tren olurum istasyonuna
Ve her gün aynı saatte uğrarım
Aynı hızla
Ve bir gün beklenmedik bir kazaya uğrarım
Parçalanır bütün organlarım
Seni tanımaz olur
Ben anamsız
Ben babamsız
Ben sahipsiz
Ben bir başıma
Özgürlüksüz
Vatanımsız yaşarım
Senelerce sevişsen
Bir orman kadar çoğalır mısın
Ve elini kolunu bağlayıp yanabilir misin
Bağırmadan çağırmadan küfretmeden
Karşı koymadan
Hatta yalvarmadan
Beni benden çok
Beni benden önce
Beni ben kadar
Hem anam ol
Hem babam
Hem de ben ol




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!