Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hayat,
Kendisini dayatır bir biçimde,
Gelirken acemi
Giderken ya "ustası" yaşamın
Ya da dışında, pişmanlıkla...
Sevmek
Öğrenmek demek, evet...
İnsan olmayı,
Kendini ve karşısındakini tanımayı
Az ötesi,
Zevk alarak yaşamayı, paylaşmayı...
"İyi" düşünülmüş dizeler,
Tebrikler Gülay Hanım..
Dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta