Hiç tedirgin olmadığım kadar tedirgindim o gün,
Elimden tutulup, sunulurken bakışlarım sana.
Hissetsem sevgisizliğin soğukluğunu bir nebze gözlerinde,
Girmezdim senin olduğun o kapıdan içeriye.
Bilmiyorum hangi duygularla döktüm gözyaşlarımı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta