Öğret bana, gülmeyi öğret...
Gözlerimden yaş gelesiye...
Dokunmayı öğret..ta uzaklardan..,
Yanımdaymışsın gibi...
Masum öpücüklerin tadıyla öpmeyi öğret...
Sarılmayı....korurcasına.,sığınırca... canımm.. der gibi...
Rüyaları gerçek olsun....gecelerin sabahında....
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Silmeyi öğret,gözyaşlarımı...
Öğret bana.....yeniden yaşamayı öğret...
Korkmadan.. sevmeyi öğret...
Geçmişi silebilmeyi...
Sevmeyi öğret...bana....öğret...
Kimse öğretmedi ki......
ELİNİZE SAGLIK EFM ÇOK HOŞ DUYGU YÜKLÜ BİR ŞİİR KUTLARIM
Bulana kadar aramaya devam öyle dört dörtlük birini...
Kutluyorum saygılarımla...
bu söylediklerinizi öğretebilecek insanı bulabilmek o kadar zor ki, bulunduğunda yitirilmemesi gerek
saygıyla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta