Öğrendim Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Ömür denen yolda çok yük götürdüm,
Ağlayanı gördüm, güleni gördüm.
Düşe kalka kendi yolumu ördüm,
Hayattan ders aldım, çok şey öğrendim.

Her gülen yüz dosttur sanırdım önce,
Maskeler düşermiş zor gün, zor gece.
Vefa az bulunur, çetin bilmece,
Hayattan ders aldım, çok şey öğrendim.

Tatlı dil kapalı kapı açarmış,
Sert söz nice gönlü yakıp geçermiş.
Dil yarası ömür boyu sürermiş,
Hayattan ders aldım, çok şey öğrendim.

Sabreden sonunda murada erer,
Terini dökenin yüzü hep güler.
Emeksiz bekleyen eli boş döner,
Hayattan ders aldım, çok şey öğrendim.

Kin taşıyan önce kendini yakar,
Affeden gönülden huzurlar akar.
Kıskançlık ateştir, kül eder, yıkar,
Hayattan ders aldım, çok şey öğrendim.

Ana duasında rahmet gizlenir,
Baba nasihati ömre işlenir.
Çocuk gülüşüyle evler şenlenir,
Hayattan ders aldım, çok şey öğrendim.

Kötülük ekenler diken toplarmış,
İyilik edenler sevgi bulurmuş.
İnsan ektiğini bir gün biçermiş,
Hayattan ders aldım, çok şey öğrendim.

Dünya bir konaktır, gelen de gider,
Makam da, servet de tükenir, biter.
Güzel ad bırakmak en büyük eser,
Hayattan ders aldım, çok şey öğrendim.