Sonsuz bir karanlıktı, can bulup doğduğum yer,
Işığı görüp korktum, sonra alıştı beşer.
Işıkta yaşamayı, öğrendim zamanla ben,
Karanlıklardan korktum, kokutucuymuş meğer.
Nice sevdiklerimi, korktuğum karanlığa,
Gün geldi uğurladım, alıştım ayrılığa,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta