Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Saklı bir resim değil
ve aşikar bir düğüm...
Ne öfke var, ne de sevinç gözlerde
Gördüğün: ölümün günlüğüdür...
Biteviye kaynar albümler arasında
işte nokta ve sen olan bir soluk
nefesi olmayan çizilmiş hatıra.
kutlarım
sevgiler
Tansel Yegen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta