Yıldızların uyuduğu, sessiz, kara
Dalgalarda Ofelya iri bir zambak,
Yüzüyor duvaklı, uzanmış sulara...
-Avcı borularının ezgisinde bak.
Bin yıl geçti, Ofelya yine üzgün,
Uzun sularda kefen gibi akıyor.
Şimdi gidiyorsun, git
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin
Devamını Oku
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




kusursuz güzelliğin ölümü ancak bu kadar etkili anlatılabilirdi.
"Aydın gecelerde
Ofelyam çiçekler devşiriyorsun"
Hamlet'i sevmekten devşirdi çiçekleri, biliyorum Ofelya.
-Ve diyor ki Ozan: Aydın gecelerde
Ofelyam çiçekler devşiriyorsun;
Hep böyle yüz, ak gelinliğinle suda
Dalgalar beşiğini sallayıp dursun.
''Şair, insanlığın aynasıdır ve insanlığın ne duyduğunu, aslına uygun bir biçimde gösterir insanlığa.'' A.S.
Derler ki şiir başka bir dile çevrildiği zaman eksilir.Çeviri şiirin gücünü eksiltmemiş.
...
bu kadar da değildir...
Gök!Aşk!Özgürlük!Bu nasıl düş Deli Kız!
Güneş vuran kar gibi eriyip gittin;
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta