Camdan dışarı bakıp bilmediğim bir yerde,henüz karşıma çıkacak fırsatlarla karşılaşmamış ve umut dolu olduğumu hayal ediyorum.Rüzgarda sallanan yaprakları izlemek garip bir şekilde mutluluk veriyor.Farklı bir yer kimsenin beni bilmediği, görevlerden yoksun ve korkusuz olabildiğim bir yer.Rüzgarın hüznü de alıp uzaklara götürdüğü...Yanlızlığımla umudumun kol kola gezdiği bir yer.Isıyı hissetmek için önce soğuğu yaşadığım bir yer.Gerekli herkesin olduğu,yargılamanın asla olmadığı bir yer.Belki de sevmeyi bile unutabileceğim o yer.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hep gitmek istediğimiz ''o yer ''diye bir yer var
Ama '' o yer '' diye bir yer yok
Olsun ama istemek de güzel...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta