O Yaşta Şiiri - Süleyman Topcu

Gözlerin yine yeşil deniz
Yine sıla yine yuva
Bakışların asumanım
Sınır çizgisi sınırsız
Erittiğim her mevsimde
Tükettiğim günde ayda yılda
Ilık bir nefes, serin bir rüzgar
Soluklandığım sakllı cennetim oldu
En derinini kilitledim gönlüme
Üşüyünce yuvam
Susayınca ferah pınarım
Yorulunca dizlerime takat oldu
Kaç zemheri geçti üstünden
Kaç kere çırpındıkça battım içine
Kaç kere düşünce tutundum elifine
Saymadım
Gözlerin
İçinde kaybolduğum gülüşüne
Ömrümü serdiğim yaşta

Saçların yine siyah, yine uzun yine kıvırcık
Hiçbir teline yıldız düşmemiş,
Her teli siyah ipekten
Karsız, lekesiz,
Ağrısız yıllar öncesinde hala
Tel tel dökülmüş omuzlarına
Göğsünde uyurken
Yüzüme dokülen zülüflerinde uyuttum zamanı
Hayattan, ağrıdan, dünyadan, zamandan yarından azade
Ne kederin siyahı
Ne yarının kan rengi sızdı içine
Düşe kalka yaşadım hayatı
Ne bir teline ağrı değdirdim
Ne üstüne kar lekesi düsürdüm
Saçların
Uçurumdan düşerken tutunduğum yaşta

Ellerin yine beyaz, yine ürkek, yine inci
Parmakların parmaklığım
Parmak uçlarından akan merhamete
Müebbet giydiğim zamanda kilitli
Saçlarımın ellerine en muhtaç olduğu anda dondu zaman
Saçların
Düşerken tellerine tutunduğum yaşta

Boyun yine selvi
Bakışın yine ceylan
Gidişin yine ceylan
Bir ceylan kadar tedirgin
Bir güvercin kadar ürkek
Adım adım uzaklaştığın
Sahildeki zamanı kilitledim kalbime
Hep gidiyorsun
Hiç gitmiyorsun
Gönül coğrafyam sınırın
İzlerin öteye gitmiyor
Ötesi yok
Ne bastığın toprağın
Ne selvi boyuna değen zamanın
Hayyalerimin ötesi hayalini
Sakladım
Kendimden, yıllardan, yollardan
Kıyamadım bakmaya
Bakışım eskitmesin diye
Seni kendimden bile sakındığım yaştasın
Sevdam hep ondokuz yaşında

İyi ki doğdun cennetim...