Çocukluğumuzun geçtiğio sokakta,
bizden başka hiç kimse yoktu.
Ellerin ellerimi okşarken,
acılarımın hepsi yitip gidiyordu.
İki korkak çocuk gibi duruyorduk
Belki de bu aşktan korkuyorduk.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta