Tan vakti olmuş,vapurlar sirenlerini çalıyor
Kuşlar süzülüyor o sonsuz gibi görünen denizde
Ben ise...ellerim cebimde beş kuruşsuz,
Biraz üşümüş,biraz açım...
Başım önde son sigaram ağzımda
Sen olupta,beni göremeyeceğin yere gidiyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta