O Evin Hikayesi Şiiri - Yusuf Yanç

Yusuf Yanç
6

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

O Evin Hikayesi

Bilenlere soruldu, ölçüldü, biçildi,
Uzun uzun tartışıldı,
Yerine, büyüklüğüne karar verildi,
Olabildiğince kıble belirlendi,
Bilmem kaç altın da para ayrıldı.

Tek tek seçildi taşları,
Çilekeş eşekler, birer ikişer getirdi,
En mahir yonuculara teslim edildi,
En becerikli ustalar ördü duvarlarını,
Hem de ihmal edilmedi kuş pencereleri,
Ardıçtan tavanları, çamdan doğramaları...

Nerede seni yaptıranlar?
Hani maharetini sergileyen ustalar?
Duvarcılar, sıvacılar, doğramacılar...
Nerede sana sahip olanlar,
Hangi şehrin şehreküstüsündeler,
Ya da hangi şehrin seçkin semtindeler?
Var mı arada bir gelip hatıralarını arayanlar?

Kuş penceresindeki kuşlar öksüz,
Kırlangıçlar her gelişinde yalnız,
Bahçendeki ağaçlar salıncaksız,
Ot dolu bahçeler çiçeksiz.

Bırakın camları, doğramaları bile yok,
Kışın her taraf buz gibi soğuk...

Şu oda senin, bu oda benim diyenler,
Olmayınca gönül koyanlar,
Gelin doldurun odaları, birer ikişer
Bak boş duruyor, sedirler divanlar...

Önceleri birer ikişer,
Sonraları heper heper
Gurbet ele, başka semtlere gidişler.

Kaç gelin çıktı eşiklerinden,
Kaç gelin geldi merdivenlerinden
Askere uğurlandı, eli kınalı koç yiğitler
Kimileri salimen döndüler,
Kimileri gazi olup geldiler,
Kimilerinin de şehitlik beratını getirdiler.

Kurbanlar kesildi tekbirlerle bahçende,
Bereketli iftar sofraları kuruldu odalarında
Bayramlarda dolardı eşikleri ayakkabılarla
Kimi zaman mevlütler çınladı duvarlarında,
Bazen türküler, gazeller yankılandı tavanlarında.
Kimi zaman bir sakinin geldi dünyaya
Bazen ağıtlarla uğurlandı birisi son mekanına.

Sıkışıp kaldınız siz de, bazı akranlarınız da
Kibirli, gururlu, hatırasız beton binalar arasında.

Artık pencerelerden gözükmüyor minareler,
Seyredilmiyor Ramazan’da kandiller.
Yok olan mahyalı mahyasız kiremitler,
Şimdi onlara Osmanlı kiremiti diyorlar.
Bazı yerleri artık onlarla süslüyorlar.

Kiminiz iltifata uğradınız, bakım gördünüz,
Kiminiz korumasız korumaya alındınız!
Kiminiz köylerde, kasabalarda yalnız,
Kiminiz şehirlerde yalnız...
Birçok insanlarla aynı kaderleriniz,
Kalabalıklar içinde, hep yalnız, hep yalnız...

Yusuf Yanç
Kayıt Tarihi : 20.5.2003 15:27:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!