Sırtında çocuğun, büyümüşlüğünde çocuğum
Beton duvarlarımı deldi nefesimde çocukluğum
Fışkırışında ayna yansıyışında ben
Çocukluğum
Öğretmenim
Yalnızlığımda karanlık koridorlarım da doktorum
Anlatıyorum
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta