Bir küçük drama hayat
Herkesin biraz tattığı
Doyumsuz olmasa da tadımlık
Sahneler dolu acı sevinç yan yana
Her oyun birilerinin hayatı
Her hayat zaten oyun değil mi? ...
Bahara özlemli
Sonbahar sokakları gibi
Sarılara büründüm
Canım düşen her yaprakla
Biraz daha acıdı
Tahammülsüz bir kasırga oldu duygularım
Selamsız bir öğleden sonrada
Gördüm o ela gözleri
Ellerimin içi yaşardı
Beni bir telaş sardı
Gözlerim dumanlı bir seyirde…
Soluk almak kolay dünyada
Yüreğim yangın yeri olsa da
Umut dolu yinede gözlerim
Seni her sabah görmek ….var ya
Az çok çekişmek
Komik sıfatlarda seni kızdırmak
Hatta kızmak bazen sözlerine
gün gelir aynalarda dost olamaz soguk ve yaşlı bir siluet olur yansıman..yanlızlıkta işte tam budur vazgecemediğin vazgeçmek istemediğin tek dostun...
Yağmur! eylül!
Buluştu yine
Gözlerim yandı
Yüreğim daha fazla
Yine o sahneler
Sahte insanlar
Gülemedim gözlerine
Gözleri ağladı
Ben ağladım
Sevmek ne kadar güzel
Sevmek ne kadar acı
Yüzünde bir garip bakış
Askıda kaldı anlatacaklarım
Düşlerim uykularım kadar bölük pörçük
Zamansız acılar dağladı yüreğimi
Ne kadar karamsarlığa vurgunsam
Bir o kadar düşmanım …
-
Zeynep Akar
Tüm Yorumlarnurten hanım şiirlerinizi zevkle okudum çok güzel yazmışsınız