Nurten Temel Şiirleri - Şair Nurten Temel

Bir Donkişot olup çıktım.
Bahaneler arıyorum deliliğime
Olanlar hep bu yüzden biliyorum
Bilmek kar etmiyor
Uzun uzun yazılar yazıyorum
Maviliklerde kayboluyorum

Bir dalga gibiydi gözlerin
Kaç vurgunda devirdi kalbimi hatırlamıyorum
Ama öyle etkiliydi ki
Son vurgun
Derinlemesine bir heyelan oldu içimde
Hem ben yıkıldım hem de tüm dünyam

Yeni bir aşk çıka geldi bir yaz akşamı
İlk bakışta etkiledi ruhumu
Düşünmeden edemez oldum
Çekiştik tartıştık önce
Onlar cilveydi tabi
Tavla oynadık idasına

Hülyalı bir gündü yine
Gidiş gelişler ve vazgeçişler vardı aklımda
Tuhaf tebessümler gelip geçiyordu gamzemden
Zaman hızlı bir sağanak yağmur oluyor
Alıp götürüyordu düşlerimi
Gerçekleri sevmiyorum

Oluşulmuşların en dar vakitlerinden geldim
Bir martı çığlığıydı duyduğum
Kimlerin gölgesi vardı düşlerimde
Hayata dair ne varsa
Silik bir anı şimdi
Evet dar vakitlerdi yaşadıklarım

İçimde bir hoşluk var yaşayamıyorum
İçimde bir boşluk var senle dolduramıyorum
Zaman oyuncak gibi oynuyor mu bizimle
Yüreğim için için sızlarken
Gülüyor bazen gözlerim
Düşünmek adını söylemek umut veriyor bazen

Hayat yaşanmışlıkların
Yansımalarıyla mı sürüyor!
Süren biliyor mu hayatının değerini
Mutluluklar…
Acılar …
Yansıyor yüzlere

Dar zamanlardı yanlış yaşanan
Yanlışlıkları tesadüflerle buluşturan
Bir hayatım var
Kendi haline bırakamadığım
Uğraştığımda virgüllere takıldığım
Takıntılarımla yaralandığım

Yeni umutlar biriktirdim
Koydum baş ucuma …
Allah a emanet ettim sonra
Uyudum …
Her sabah baktım
Yerindeler mi.

Maviliklere daldım gözlerinde
Denizsiz gemi gibi vurgunlar yedim
Yer değiştirdi bedenim
Kalbim aklımı esir aldı
Yüreğim sana kaydı
Adalarda gezerken vuruldum dedim ya