Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Yıldızları toplasam gecelerden
Gözyaşımda anılar ağlasa!
Yarınları versem zamanlara
Gönül gülşenimde güller ağlasa!

Söyle sevgili söyle

Gözlerimden boşanmış gülümsemeler
Kulaklarımda uzak diyarların senfonosi
Aşkın kirli ellerini yıkıyor
Uyanmış güneşin kamaşan gözleri
Dudağımın susuzluğuna el atınca yeşil sevdam
Kendini buluyor

Dalma içime kalmasın içimde
Şafagını unuttmuş karanlıklar
Kalmasın aydınlığı görmeyen geceler
Dalma uykusuzluğuma
Dalma rüya elbisenle
Seher rüzgarı eserken gözlerime

Seni senden başkasında bulamam ki
Anlatılmaz yaşanılan tek heceliktir adın
Koşulsuz sevdam
Bulmak için anlatsam seni
Saklanır lügatlara
Gölgesini kıskanır güneş

Gecenin sessızlığıne pranga vurdu gözlerim
Merhaba desem de günaydıma
Yazdığım şiirler güne yakışmıyor
Kelimeler kırgın makyaj tutmuyor dizeler
Toprağın tenine düşen
Gözlerimin içine bakıyor gencecik bedenler

Yağlı dil ipinde dizili sözler
Kelimeler ardı sıra
İdam mahkumunun verdiği cevap gibi
Çınar gölgesinde aklıma gelen hatıralar
Affedilmeye manidar
Ben seni

Güneşe yürüyorum
Yüzüm ellerimde
Gözlerimde yağmurlar!

Cebimde küstah bir yalan
Ferim gözlerimden uzak

Geceyi giyinen adam
Şakağı kırağı yorgun
Yalnızlığı kucaklamış
Suskun
Hakikat agzında siyah!

Güzel bir günde yedi renk
Mevsimindeyiz aşkın
Girdaba çekilse de gönül yollarım
Aşkın varken sol yanımda
Suya doymuş toprak rehavetindeyim

Tenimi neden yakar
Güne gülümseyen güneş
Bana hissettirdiği
Leyla’nın Aslı’nın sevdası mı
Anlat!
Candan kopan ışık süzmesi