Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

İçimi kararttın işte
Yağmur masasına oturan hazan
Ne kadar da benden uzaksın
Dilimde renk değiştirmeyen sözler
Hani her birinize aşıktınız
Hani her biriniz yüreğime özeldi

Sevecekse insan kış mevsiminde sevmeli
Mesela
Ayaz sıcaklığında
Bazen
Kar çiekleri alazında olmalı yanaklar
Hele de odun ateşinde çayın demini içer gibi

Gönül kavgam, aklımın perişanlığı
Takıntılar mı kırdı kanatlarımızı?
Sevinçten uçuyorduk bir zamanlar oysa
İkiden bir olunca parçalanıp bölündük
Aldık hızımızı yorulduk
Zoruna mı gitti?

Kararmış yürekler üzerine
Ay doğar mı?
Ezeli muradımın güneşi batmış!
Şefkati sermayem
Merhameti derman!

Doğruya yazgı gün batımı kızıl
Doğma çabasında gönlümü yalayan güneş
Işığını kapatma düşüncelerim
Isırgan tarlasında
Yürek sezgisinde göz dibi sızılarım!

Sensizliği okuyacağım bu gece
Hesap soracak yıldızlar tek tek
Hüzün düşecek eylül akşamına

Bahar gölgesinde aşk ayazım
Söz düşürmeyecek dudaklarına

Rüzgarınla düğümlediğim
Bakışınla mühürlediğim
Gün kapımın aşk tokmağı
Sarkaçlı vuruşların esintisi
Yokluğun varoluş soluğu sanki

Gecem deyip siyah gözlerine yattığım
Sesine yıldız gülleriyle serpildiğim
Anı yastığımda düşler kurduğum
Gözlerim duman duman arıyor güneşini

Sana dalgalanır gönlümün şiir yemenisi

Kuşluk kuşağına sarılınca ayaz
Duraklatır zamanı yokluğun
Çizgi ile nokta arasında kalır
Düşüncemin gölgesi
Saklanır sineme gökyüzü
Yalnızlığına sırdaş olur

Suskunluğunda gece
Yıldız topluyor sessizlik
Hüzün topluyor sensizlik
Ay karanlık rüya yolunda
Hey gece
Senden değilim