Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Güneşe yürüyorum
Yüzüm ellerimde
Gözlerimde yağmurlar!

Cebimde küstah bir yalan
Ferim gözlerimden uzak

Geceyi giyinen adam
Şakağı kırağı yorgun
Yalnızlığı kucaklamış
Suskun
Hakikat agzında siyah!

Güzel bir günde yedi renk
Mevsimindeyiz aşkın
Girdaba çekilse de gönül yollarım
Aşkın varken sol yanımda
Suya doymuş toprak rehavetindeyim

Tenimi neden yakar
Güne gülümseyen güneş
Bana hissettirdiği
Leyla’nın Aslı’nın sevdası mı
Anlat!
Candan kopan ışık süzmesi

Gölgeler sarmış etrafımı
Belki hoşum belki de nahoş
Çarşaf ağızlılara inat içeceğim
İçtikçe
Uyutmayacağım uykuları bu gece!

Güneşe hasret sabahlarda
Gözlerinde tekrar tekrar doğmak için
Yıldızları kirpiklerine taktım
Düşlere serdim seni!

Nazlı nazlı eserken

Yaşam çamurundan elbiseler bedenlenmiş
Hayaller gramofon kağıdından uçurtmalarda
Duası sararmış yaprakla
Kökler yürek dibi sevda.!

Zaman döngüsünü tersine döndürsem anılar tazeliğinde

Cepleşin topraklar

Şahlandı genatlar

Dilde elde meylenme

Şairini arayan şiirler dökülüyor
Toprağı sarmalayan yağmur gibi
Sonbahara mı adandı
Gölgemi öpen toprak
Sen misin bakışlarımda dolaşan
Yoksa saçlarımı okşayan hayal mi

Mutlumusun şimdi benden uzakta
Boş sokak gibiyim kalbim arafta
Haydi zil tak oyna benim tarafta
Beklenmedik anda sende öleyim

Kızıl güle döndüm can verdi kalbim