Çok önceydi
Önceden biraz sonra
Dışarıda kar yağıyordu
Soğuktu hava
İçeride gülüşün vardı
Yeni demlenmiş çay
Aylardan haziran
Bir Şubatın boşluğundan doğan
Bahçemizde ebruli
Akşamüstü çiçekleri
Kırgın
Solgun
Ne çok ağlamışım
Üstelik en erken saatinde yaşımın
Ne çok tüketmişim kendimi
Kendimden bihaber…
Nasıl geçmiş habersiz
O güzelim yıllarım
Aklından büyük hayatlar geçerken,
Yüreğinde kanayan dar zamanlardı
Hep küçük geliyordu iri gövdesine mutluluk
Korkuyordu ellerini tutmaya
Sanıyordu ki
Acıyacak bedeni
Gözlerimde iki deniz
Birinde kız kulesi
Diğerinde ille de siz...
Şimdi Beyoğlu’nda
Yada Ortaköy’de
Yahut Kanlıca’da
Sıra sıra odalar
Odaların birinde bir kız ağlar
Kızın gözlerinde bulutlar
Göz düştü yere
Kızıla boyandı duvarlar..
ben hayatı ilk kez
buz gibi yanaklarından öperken kursunladım
yüzün yüzümdeyken
yoktun
ellerin ellerimi sımsıkı tuttuğu halde
yoktun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!