Nurla Emanet Şiiri - Züleyha Aktaş

NURLA EMANET
(Siyer-i Nazım)

​Yaradan'ın adıyla...
Titreyen ellerle ve mahzun bir kalple,
Ey âlemlerin Rabbi!
Anlatmaya gücümüz yetmez ama,
Dilimiz döndüğünce, kalbimiz yettiğince anıyoruz seni.
​✦ ✧ ✦
​İşte...
Karanlık devrin ortasında bir güneş doğuyor Mekke'ye.
Amine hatunun kucağında masum bir yetim;
Abdülmuttalip şefkatle sarılıyor sana.
Beşiğinde babasızsın belki ama,
Yedi kat gök melekleri selam duruyor adına...
​✦ ✧ ✦
​Yollar uzuyor, kervanlar sılaya varıyor.
Şam'ın güneşi vururken çocuk yüzüne,
Bahîrâ sende nübüvvet alâmetlerini seziyor.
Daha o günlerden belli kâinatın yükünü taşıyacağın,
Adım adım büyüyor o nurlu emanet...
​✦ ✧ ✦
​Mekke sokaklarında herkesin güvendiği bir isimsin.
Emin'sin; yalan nedir bilmez sedan.
Hatice'nin kervanında doğruluk var, adalet var.
Kimse sana denk değil bu yalan cihanda,
Gözlerin sükûnet, bakışın huzur doludur...
​✦ ✧ ✦
​Yıllar akıp gidiyor Kâbe'nin gölgesinde.
Hacerü'l-Esved'i yerine koyma davası düşüyor ortaya.
Kabileler kılıç çekmiş, kan dökülecek birazdan;
Sen geliyorsun, bir hırka seriyorsun orta yere.
Her boydan bir baş tutuyor köşesinden,
Adaletinle diniyor o büyük kavga...
​✦ ✧ ✦
​Ve hüzünlü geceler...
Nur Dağı'na çıkıyorsun adım adım.
Hira'nın mağarasında yalnızlık ve sükûnet...
Kırk yaşın eşiğinde gökler çatlıyor sanki.
Cebrail iniyor 'Oku!' emriyle o an;
Titriyorsun, örtünün altına sığınıyorsun,
'Ben okuma bilmem' diyorsun mahzunca...
​✦ ✧ ✦
​Gizli davet başlıyor Erkam'ın evinde.
Birer birer uyanıyor Mekke'nin taşları.
Ebû Bekir yanında, Bilâl'in tevhid sedâsı yükseliyor semaya.
Zulüm artıyor o kutlu sesin karşısında.
Taif yolları açılıyor sonra, hüzünlü ve taşlı;
Kan revan içinde kalıyor ayakların.
Dağlar meleği: "Emret, dağları çarpayım üstlerine." diyor.
Sen yine rahmeti seçiyor, onlar için af diliyorsun.
Yüreğimizi dağlıyor her adımda...
​✦ ✧ ✦
​Hicret vakti çalıyor kapıyı: Sevr mağarası...
Örümcek bir perde, güvercin bir yuva oluyor.
Ebu Bekir ürperiyor: "Yanımızdalar ya Resulallah!"
Sen sükûnetle fısıldıyorsun karanlığa:
"Üzülme, Allah bizimle beraberdir..."
Andolsun Medine yolları bayram yeri!
Neccaroğullarının kızları deflerle karşılıyor seni,
"Tala'al bedru aleyna" nidasıyla
Gözyaşları sel oluyor Medine sokaklarında...
​✦ ✧ ✦
​Mescid-i Nebevi kuruluyor hurma dallarından.
Minber yapılınca inliyor kütük hasretinden.
Sen iniyorsun minberden, bağrına basıyorsun;
Bir çocuk gibi teselli ediyorsun o kuru ağacı.
Ümmetin geliyor aklına, gözlerin nemleniyor:
"Beni görmeden bana inanan kardeşlerim..." diyişin,
Asırlar ötesinden dokunuyor kalbimize...
​✦ ✧ ✦
​Bedir'in o kızgın kumlarında yağmur duası...
Uhud'da dağın etrafında kesilen soluklar...
Amcan Hamza'nın ciğerine saplanan hınç...
Sen dişin kırılırken kanını süpürüyorsun yerden.
Seni incitenlere yine rahmet diliyor, affı tercih ediyorsun;
Merhametin öfkenin önüne geçiyor her dem...
​✦ ✧ ✦
​Hudeybiye'de barışın o çetin imtihanı...
Develerin çöktüğü o mübarek mukaddes durak.
Seher vakitlerinde şişen mübarek ayaklar...
"Şükreden bir kul olmayayım mı?" cevabıyla
İbadetin en derin, en mahzun boyutu sarıyor âlemi...
​✦ ✧ ✦
​Ve Veda Hutbesi...
Yüz binler zifiri karanlıktan nura uyanmış.
"Emanetlerimi tebliğ ettim mi?" sorusu yankılanıyor.
Şehadet parmağın kalkıyor göğe: "Şahit ol ya Rabb!"
Veda vakti çalıyor, Refik-i A'lâ'ya çağrı var.
Siyah çizgili cübbeni isteyene veriyorsun tebessümle,
Ve son nefeste dudaklarından dökülen o son ses:
"En rüfeyki'l-a'lâ..."
​✦ ✧ ✦
​Ya Resûlallah!
Sen asırlardır ümmetin kalbindesin, başımızın tacısın.
Ne yaşın yaşlanıyor, ne hasretin diniyor bu garip âlemde.
Biz hâlâ o Hira'nın etrafında, o kuytu yollardayız.
Yüreğimizde kor bir ateş, gözümüzde dinmeyen bir yaşla...
Bekliyoruz sancılı sabahlarda o kutlu kokunu.
Hâlâ gönüllere rehbersin, yolumuzu nurlandırıyorsun.
Ve biz seni görmeden, utana sıkıla ama bükülmeyen bir boyunla,
Hasretinle yanıp tutuşarak seni anıyor, sana salât ve selâm ediyoruz ey sevgili...

​Nûrferah / Züleyha AKTAŞ
Tarih: 26 Temmuz 2026, Pazar Günü.
Saat: 10:15