Nurettin Sevim Şiirleri - Şair Nurettin ...

İMAN VE SALİH AMEL

İnsanı insan yapan kalbindeki imandır.
Kalbinde iman yoksa durma kendini kandır.

İmandır bu cihanda 'insan' yapan insanı.

Mutfakta yangın çıksa,
Tava'ndaki balık,
Tavan'daki kedi yanar.
Ta Van'daki kedi yanmaz.

Kışın,

İnsan yolcu, dünya da han.
Ne can bâki, ne de cihan.
Ebedi yurt ahirettir.
Ömür sadece imtihan.

Burada hiç kimse başıboş değil.
Dünyaya imtihan olmaya geldik.
Kimisi dertli de kimi hoş değil.
Dünyaya imtihan olmaya geldik.

Kimisi varlıkla, kimi yoklukla.

Rabbim böyle takdir etmiş.
Hallerimiz değil eşit.
Dünya imtihan dünyası.
İmtihanlar çeşit çeşit.

Bazen bollukla çoklukla.

Allah için infak eyle, olsa bile yarım hurma.
Yaptığın iyiliği de sakın ola yüze vurma.

Nurettin SEVİM

İNŞAALLAH

Bir şey yapmak isteyince.
"Yarın yapacağım." deme.
O,dilemeyince olmaz.

Başka şeyi bilmeden, sen seni bil, sen seni,
Menzile varamazsın, aşamazsan bendini.
Şeytan seni aldatır, kimse bilmez fendini
Nefsine esir olma, öze dön bırak teni.
İnsana “insan” denmez, bilemezse kendini.

Bir zamanlar bir adamın.
Sabırsız ve çok sinirli,
Öfkeli bir oğlu varmış.
Birisi bir şey söylese,
Hemen kalbini kırarmış.
Babası bu vaziyete,

Harun Reşit sarayının,
Bahçesindeki güllerden,
Bir tanesini çok sever.
O gül de diğerlerinden,
Yaprağı ve görünüşü,
Kokusuyla dikkat çeker.