Nur-u Dilara Şiiri - Eda Sönmez

Ey mahşerî duyguların sahibi
Ey gözleriyle Kıyamete sebep
Ey nûr-u Dilâra
Nasıl bir hengâme cürret etmekte sînene
Yoksa
Nâmerdin sözlerimi sebep, gönlünü virân etmeye
Yırtıcılığının altında nasıl bir letâfetsinki
Zuhûr eder gözyaşların gözlerinden,
Mercan misâli dökmeye
Nahif ruhunu süsle kızıl gelinciklerle
Kır çiçekleri hayat versin gün doğmamış pencerene
Devâsımı sanırsın kendini en derin yaralırın
Bir kürek mahkûmu gibi, zincirlenmiş duyguların
Cehennemî bir azâba gark olmuş ruhun
Sabret
Tûfâna kapılmış ,bir ahşap gemi mîsâli Nûh'un
Gövdesine zuhûr eder, ilâhi nûrun
Ey güzel
Sanmaki bu böyle sürüp gidecek
Elbet bir gün yüreğindeki yangınlarda sönecek
O zaman parlayacak gök yüzünde gülüşün
Şairleri kıskandıracak
şiirlerden öpüşün
.