Nur'dan Meşale Şiiri - Umtkbly Gcr

Kıyam et ey dilsiz ümmet, bu ne derin uykudur!
Gözyaşıyla ıslanan, nebîlerin yurdudur.
Eğer bugün susarsan, yüzün mahşerde ak mı olur?
Çünkü bu kanlı destan, imânın hudududur.

Kalk ayağa ey mümin, silkin bu rehavetten!
Payın yok mu senin de, bu ilahi davetten?
Mescid-i Aksa garip, ağlıyor her bir taşı,
Müminin müslümana, sitemidir bu gözyaşı.

Gözünü dikmiş göğe, o metanetli gözler,
Yarım kalmış ninniler, iç yakan mahzun sözler...
Toprağa düşen her can, bir tohumdur yarın için,
Hesabı sorulacak bu zulmün, niye!, niçin?

Gazze meydanlarında yankılansın tekbirler,
Boşa çıksın hileler, bozulsun tüm kirli tedbirler.
Gecenin en karası, sabahın müjdesidir,
Bu kutsal direniş ki, mazlumların sesidir.

Yansın artık meşale, karanlıklar son bulsun,
Zulme alkış tutanlar, kahrından perişan olsun.
Zaman akıp gidiyor, durma vakti değildir,
Müminin her duruşu, şerri açan kilittir.

Gevşemek yaraşmaz hiç, yeise düşmek haram,
Kudüs hür olmayınca, kapanmaz bu iç yaram.
Doğacaktır o güneş, vaadidir Allah’ın,
Yıkılacak sarayları, o kibirli hakanların!

Kulak ver bu nâraya, bak uyanıyor ümmet,
Dalga dalga yayılır, içimizdeki o asalet.
Duâlar zırha döndü, tekbirler birer ok,
Aydınlandı dalgaların ardındaki karanlık.

İşte söktü o şafak, karanlıklar dağıldı,
Zalimin sarayları, birer birer yıkıldı!
Ebabiller kuşattı, gökyüzü nura kesti,
Mazlumun diyarında, şimdi hürriyet esti.

Açtı o mahzun güller, dindi gözyaşları,
Secdeye durdu şükürle, Mescid-i Aksa taşları.
Çocukların gülüşü, sardı dört bir yanını,
Müslüman korudu bak, mukaddes limânını.