I
Bakınca pencerenden
genzinde duyuyorsun ölümü ve kokusunu kükürtün.
Bir pusula kapıda
– uzaktaki bir dosttan-
bir muştuyu taşıyor
görmediğin kitaplardan, dağlardan.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta