tahta atlarım vardı
yağmur altında kalan
çelik çomak oynardı
köy meydanında olan
gönlüm sevinç dolardı
gıli gıli* toplardık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




arada bir nostalji iyi gelir. idareyi bilir, acur nacır ege gelince. aslında yaz tatili bir süem ipin ucunda.İstanbul'un yorunluğu yay gibi gerdi.fırlayıp gideceğiz yazlığa Haziran ortasında.bak senin nostalji nerelere sürükledi beni. yüreğine sağlık esen kal.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta