Belkide her şey beyninin bir oyunuydu,
Yalnızlığa karşı çıkıyordu nöronlar,
Bir nokta sekiz milyar olasılıkta birdi,
Sahi.. o kadar mı acizdi insan? Bir yanılsamaydı..
Zamanın çok ötesinde bir tek kalmışlık,
Hükmünde bir şey yok, cebinde umuttan yana bir kalmamışlık..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta