Adımladıkça sessiz kalmış hayatın içindeki merdivenleri,
Her birinin çığlıklarını duymamak mümkünmüydü.
Anıları denize serip kurutmak, yıldızlara umut asmak.
Vurulmuş bir anıyı tekrar hayata döndürmek.
İnce bir nakış gibi hayatın belleğine kazınmış geçmişi,
Tığ ile sökmek mümkünmüydü..
Sevgiliye sevdiğini söylememek,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta