Adımladıkça sessiz kalmış hayatın içindeki merdivenleri,
Her birinin çığlıklarını duymamak mümkünmüydü.
Anıları denize serip kurutmak, yıldızlara umut asmak.
Vurulmuş bir anıyı tekrar hayata döndürmek.
İnce bir nakış gibi hayatın belleğine kazınmış geçmişi,
Tığ ile sökmek mümkünmüydü..
Sevgiliye sevdiğini söylememek,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta