Nöbet Şiiri - Nimet Öner

Nöbet

Geceyi usulca geride bırakan
bir ışık gibi geldim.
Ne acelem var,
ne de gürültüm.
Bir kuş kanadı kadar hafif,
bir dua kadar sahici.
Gülüşüm, güneşten önce
pencerene düşsün diye.
Bugün,
hiçbir şey fazladan olmasın.
Ne acı ağır bassın,
ne sevinç saklansın.
Sana ve sabahına,
kalpten bir iyi ki varsın
ve gölgemde kalan
bütün yorgunluklara
merhametle.
Aldım
Sessizce, aldım emaneti
Sana ve sabahına,
bir tebessüm gölgesi bıraktım
adı konmamış bir iyilik,
acele etmeyen bir ışık.
Güneş,
bugün senden izin alarak doğsun.
Rüzgâr,
saçının yönünü bilsin.
Yoluna çıkan her şey,
biraz zarif olsun diye,
kalbimi koydum eşiğine.
Ben buradayım.
Söz bitse de
yürek nöbette.

Azra Nimet Öner