Bende sensizliğin üç-beş nöbeti,
Gözlerim uykusuz tavanı kollar,
Her yana kıvrılıp gidiyorlar bak,
Bir türlü sana gelmeyen yollar.
Gökte kanlı ay kızıla çalar,
Gözlerinin hayali yürek parçalar,
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Yerdekiler yaratılış gayelerini öylesine ihmal ettiler ki, gökteki yıldızların, gezegenlerin de tıpkı melekler gibi üzüntülerinden ve arlarından yüzleri kızları kızardı bir nevi kan ağladılar. Ama yerdekiler ne hikmetse bu acayip duruma lakayt kalıp ibret dersi alamadılar. Bu gidişle gafilleri
ya ölüm sekeratı ya da kıyamet saati uyandıracak gibi.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta