Sıyrılıyor insan her şeyinden bir anda,
Ne yaşamışsan hepsi kalır nizamiyede.
Yüreğinden başkası kalmıyor canda,
Kimi robotlaştığını sanır nizamiyede.
Ne zengini belli olur ne fakiri aç kalır.
Kardeş bile kardeşini iki ayda zor tanır.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta