Niyet Şiiri - Seyrani Göl

Gizli bir nurla yandı kalbim,
Sır ile doldu içim.
Dünyanın tozuna değmeden henüz,
Hakk’a aralanan ince bir perde gibi.

İçimde sessiz bir kandil yanar,
Ne rüzgâr söndürür ne gece örter.
Cemalini görmem ama,
Bir “ol” emri gibi doğar içimde.

Her adımımda gizli bir ses,
“Sabret, teslim ol, sev,” der bana.
Yorulduğum yerde omzuma dokunur,
Yükümü değil, nefsimi hafifletir.

Niyetim oldu en sadık sırdaşım,
Karanlıkta pusulam, gündüzde gölgem.
Bir damla gibi düştü kalbime,
Sonra okyanus oldu içimde.

Ben yürüdükçe o arındı,
Ben sustukça o konuştu.
Sözüm eksildi belki ama
İçimdeki yön çoğaldı.

Niyet,
Ne gösterişe meyleder
Ne alkış ister.
Bir çiçek gibi açar gizlice,
Kokusunu yalnız Rabb bilir.

Gönlümde açan ilahi bahar,
Bir tek tomurcukla başladı.
Şimdi her sabah
Yeniden doğuyorum içimde.

Amel gölgedir niyet güneş;
Güneş doğarsa gölge güzelleşir.
Kalbim doğruldukça
Yol kendiliğinden aydınlanır.

Ey kalbim!
Her işe başlarken
Adını temiz tut niyetin.
Çünkü bir adımın yönü,
Bir ömrün istikametidir.
S.GÖL