Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dostu bildim bileli yaşamı netti.
Yalana,riyaya yumruğu sertti.
Verdiği sözde yüreği mertti,
şimdilerde ise bu sis niye?
Maalesef efendim günümüz dostlukları böyle işte...Eskiden görüntüler daha net iken,şimdilerde sisli ve puslu...Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta