Nisari Özdoğan Şiirleri - Şair Nisari Öz ...

Üç günlük mutluluk döndü melale.
Hayat arkadaşım gider oluyor.
Gönül deryasından akan şelale,
Kıraç sahralarda heder oluyor.

Bin acı başlıyor biri dinerken.

Sen ey! islama hırlayan,
Şeytan; yanlış yol mu diyor?
Var mı seni bir zorlayan?
Gel müslüman ol mu diyor?

Ben de müslümanım dersin.

Türk'üz mazluma dost, zulme eğilmez.
Gariple ekmeği bölmek; bizdedir.
Namus, vatan, bayrağıma değilmez.
Bunların uğruna ölmek; bizdedir.

Bilen bilir bizi iyi tanırsa.

Adı hemşiredir, herkese bacı.
Hastalara şefkat dolu özünde.
Beyaz bir melektir başında tacı.
Gülümseme eksik olmaz yüzünde.

Küçüğe abladır, büyüğe bacı.

Bu nasıl bir nimet Rabb'ül Âlemin.
Göz yerine geçmez elin medarı.
Göz ile görmeyen olur mu? emin.
Tarifle bilinmez Anne dîdarı.

İlk emirde "oku" demiş Yaratan.

Vatanımda üçbeş soysuz.
Türk'ün onurundan paysız.
Nankör; yüke gelmez huysuz.
Teper itoğlitler, teper.

Dalkavuğun eli tefte.

Rabb'ım iyki beni köyde yarattın.
Zull bildim köyümden ayrı durmayı.
Yad ellerde hep köyümü, arattın.
Sıla-i rahime koşup varmayı,
.....Özleyip varmayı nerden bileydim.

A..rayıp bulunacakmış kısmet belki gurbet elden.
N..e acı imiş ayrılmak, bülbüle sevdiği gülden.
N..erde kaldı peşim sıra o ağlayan yavrularım.
E..lem dolu yanan kalbi; göz yaşlarımla sularım.
L..isan bozuk, Alman soğuk, sığınacak yerim yok ki.
İ...çim dolu, gözüm nemli, dert dökecek yârim yok ki.

Bitmeyen naz, binbir eda.
Sen eyledin beni geda.
Canımı eyledim feda,
kıymet kadir bilmezmisin?

Meyil etme boş hevese.

Tüketim toplumu olmuş insanlık.
Zenginliğe giden yol; kanaattır.
Kendini bilmeyen sıfat; hayvanlık.
İnsan olmak var ya !; zor zanaattır.

Bir azınlık var ki.! okumuş cahil.