Sen şimdi uyuyorsun ya,
Kıvrılmış kirpiğinden, saçlarından öperim.
Nereye koyacağını bilmediğin için alelade geçiştirdiğin ellerinden, avuç içlerinden öperim.
Üzerine giydiğin kıyafetin, teninle temas eden tersinden öperim.
Yanaklarından öperim.
Başucunda durup sana bakan eşyanı, gözünü açar açmaz göreceğin dünyanı öperim.
Sesini öperim.
Aldığın nefesten öperim.
Kundakta uyuyan bir sabah gibi,
sessiz ve ışıklı düşlerin içindeki Nisa'yı öperim.
Bir ömrün en güzel başlangıcı olan gülüşünü öperim,
Nisa.
Ve sen şimdi uyuyorsun ya,
uykuna değen huzuru da öperim.
Muhsin Yener
Nisa'nın kundaktaki yıllarına
Muhsin YenerKayıt Tarihi : 11.06.2026 20:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Nasılda beklemişiz seni, Nisa’m. Allah’a şükürler olsun, seni bize verdiği için. İlk kez göz göze geldiğimizde, sanki “Merhaba dede.” der gibiydin. Nasılda masumsun, melekler gibi. Nasılda mis kokarsın… “Kokun cennet olsa gerek.” Cennet kokulum diye severim seni. Yaşarken cenneti yaşattın bize. Görecek miyim büyüdüğünü? Doyacak mıyım, cennet kokulum, sana? Gözümün bebeği Nisa’m… Büyüdüğünde sevdirmezsin de kendini. Ah, bir bilsen; uyurken sana dokunduğumu, öptüğümü, kokladığımı… Cennet kokulum Nisa’m, seni ne çok sevdiğimi… Canım Torunum Nisa Kundakta ki Yıllarda Yazılmış şiirim Deden Muhsin yener
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!