Nimettir Ölüm Şiiri - Saadet Gökçen

Saadet Gökçen
19

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Nimettir Ölüm

Birileri ölümsüzlük istiyor,
Ben hiç uzun yaşamayı düşlemedim.
Ne var ki şu dünyada diyor,
"Değecek mi yaşamama?" derdim.

Birileri çöpten ekmek yiyor,
Ben nasıl rahatlıkla çorba içerim?
Ne olurdu şu güneş herkese doğsa,
İnsanlar hep gülümsüyor olsa, derdim.

Birileri şarkılar söylüyor,
Ben söyleyince herkesin gözü üstümde gibi.
İnsanlar kadınları dövüyor,
Kimse kınamıyor, müziği kınadıkları gibi.

Birileri hıçkırarak ağlıyor,
Ben nasıl kahkahalar atabilirim ki?!
Yuvada çocuk çığlık atıyor,
"Elimden ne gelir?" deyip gidemem ki.

Birileri gözlerini sımsıkı kapatıyor,
Sana gece oldu dostum, dünya kararmadı ki!
Sen gözünü kapayınca zalim durmuyor,
Sadece senin gözün kör oluyor, yalnızca seninki!

Birileri takmış kulaklığı, duymuyor,
Sen bağırsan ne fayda, dinlemek istemiyor ki!
Bazıları erdem diye kendini parçalıyor,
Kimin umrunda, kimse çıkarı dışındakini bilmiyor ki!

Ölüm demiştik, nimettir efendim.
Ne bakıyorsunuz öyle, evet, nimettir dedim.
Bu kahpe dünyada nefes almak mı güzeldir?
Cennette katledilmişe sarılmayı yeğlerim.

Saadet Gökçen
Kayıt Tarihi : 21.5.2022 14:16:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Beyhan Budak'ın "Mutluluğu Kaybettiğin Yerde Arama" isimli kitabında geçen bir Japon masalından etkilenerek yazdım.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Saadet Gökçen