Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Yaz Şairem Yaz

Yaz şairem yaz!
Kalemin artık uyandı,
kını kırıldı,
mürekkep yeniden kana karıştı.

Yaz şairim

Sen şiirini yaz şairim!
Anlat dünya meselelerini, barış güvercinleri uçuşsun şiirin semalarında
Gönül işlerini ince bir sitemle işle, tüm yarım kalmış sevdalar raks etsin mısralarında
Yaz şairim

Yeis Çiçekleri

Sorma bana bu güne kadar neredeydin diye

Siyah gidişlerle boğuşuyordu yüreğim hayli zamandı
Güçsüzdüm, düşsüzdüm, Saçlarımdaki yeis çiçeklerini hiçliğin ilk hecesinde büyütmüştüm ve tükenişimle üzerlerini örtmüştüm

Yelda

Ah Yelda, bir gönül pınarının berrak suları gibi gel, gel yeter ki, yüreğimin sancısı olsan da farketmez...
Bir gönül bahçesinin rengarenk çiçekleri gibi gel, gel yeter ki, solgunluğum olsan da farketmez...
Bir kırık sazın vuslata hasret nağmeleri gibi gel, gel yeter ki, küskünlüğüm olsa da farketmez..

Yelda nefesini üfle ruhuma

Şimdi bir ses gelse senden, sussa bütün sesler,
Seni dinlesem sonsuza kadar..
Yürürken yarım aksak, bir köşe başından karşıma çıksan

Gözyaşlarımla yıkadım da toprağa verdim bedenimi..
Bir şair kırkım çıkmadan yazarsa seni, kırk yerinden kırılsın kalemi...

Nimet Öner
Lâl

Yusuf 'un gözyaşları

Ruhum ruhuna yolculuk yapardı bazen

Dolaşırdı karanfil kokan sokaklarını

Yüzünün Coğrafyası

Gittiğim hiçbir şehirde
yol tarifi verecek kadar kalmadım,
bir kaldırım taşı kadar bile alışmadım sokaklarına…
Ama yüzünün coğrafyasını

Zamanın Avuçları

Her an durmadan
bir tespih tanesi gibi dönerken Dünya
ne başını biliyoruz
ne sonunu

Zamanın Aynasında

Bir ayna, çatlamış evrenin kalbinde,
Her parçasında başka bir hayatın soluğu,
Birinde seni ilk gördüğüm an,
Diğerinde vedamızın soğuk gülüşü