NURİ CEYHAN ALTUĞ / Nevşehir -1945
Kendi doğrularım savundum durdum
Olmaz fanteziler hayaller kurdum
Hiç biri derdime deva değilmiş
…Hüsrana uğradım gördüm nihayet.
Sinyal vermiş fakat görememişim
Azimde fayda yok bilememişim
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta