Nihavend Akşamı Şiiri - Sinan Bayram

Güneş, perdeleri çekerken şehrin üzerine,
Bir Nihavend busesi konar akşamın tenine.
Udun tellerinde titrer yarım kalmış bir veda,
Hüzün, bir sarmaşık gibi dolanır her heceye.

Zaman, bu makamın ağırlığıyla yavaşlar,
Gölgeler boy verir, hatıralar yeniden başlar.
Dudaklarda yarım bir şarkı, gözlerde buğu,
Sanki bir eylül akşamı, sanki en uzak duruşu.

Ne bir fırtına kopar, ne bir sessizlik hüküm sürer,
Sadece o tanıdık hüzün, kalbe ince bir tül örer.
Geçmişin aynasında parlayan bir eski neşe,
Nihavend bir sızıdır şimdi, karışan her güneşe.

Sinan Bayram