Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Geçilmez kalesin serhat boyunda
Yunusça söyleyen dilsin Edirne
Cengâverlik vardır asil soyunda
Meriç’le söyleşen ilsin Edirne! ...

Selimiye vefa, Mimar Sinan’dır

Kıyama durdu millet; karanlıktı, mum yandı
Taştı Büyük Menderes, uyuyan dev uyandı
Baş koltukta yürüyüp engelleri aştı o! ...
Taht kurdu gönüllere, yüreklerden taştı o! ...
Mazlumların hâmisi, yola çıktı kuşlukta
Gönül kristalleri tuz buz oldu boşlukta

Nice bağrı yanığa el verip kucak açtın
Hayat denen pınarın oluğundan su içtin
Pulathane ne çabuk tarihinden vazgeçtin

Sargana’da akan kan vatan oldu ey şehir!
Ceddine sırt çevirdin benzin soldu ey şehir

Bunca seneden beri hep yolunu gözledim
Hasretin ağır bastı, arkandan baktım geldim!
O hilâl kaşlarını, gül yüzünü özledim
Taşan nehir misali yoluna aktım geldim!

Onca seneden sonra uyanmışım rüyadan

“ Bu ezanlar ki şehadetleri dinin temeli,
Ebedî yurdumun üstünde benim inlemeli”(Mehmet Akif)

Ezanın ikliminde açar tomurcuk güller
Başlar secdeye değer, Hakk’ı zikreder diller

Feysbuk senin mezhebin ne?
Sen kimlere çalışırsın?
Biz Müslüman Türk oğluyuz
Bir gün bize alışırsın

Çağın şımarık çocuğu!

Kalbime saplanan ok, yüreğimde ur oldun
Bu gönül savaşında geçit vermez sur oldun
Âhım tuttu gökleri, oğul verdi acılar
Fail-i meçhul idin, faili meşhur oldun

Sen yoksan, hayatta nefes...
Alsam da bir almasam da
Mahpus kuşum, dünya kafes
Dalsam da bir dalmasam da

Yıkıp geçtim tabuları

Ermeni'yle Fransız verdi omuz omuza
Gözü dönmüş caniler dadandı yurdumuza
Kibirli şövalyeler "zafer" yazdılar buza
Dörtyol ufuklarından bir güneş doğdu o gün
Hürriyetin ışığı zulmeti boğdu o gün

Denizlerden, dağlardan, ovalardan geldiler
Surlara al bayrağı dikmek için öldüler
Şira'yı kıskandırdı kalp göğünde ışıklar
Hepsi ölüme teşne, hepsi Hakk'a âşıklar
Kükredi Ulubatlı çalınca mehter marşı
İslâm'ın gür sedası inletti arzı, arşı...