Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Ruhumun tenha köşelerinde
Aşikâr oluyordu gizli duygularım
Ölüm azgın bir küheylan gibi abanıyordu can dehlizine
Leş kargaları dolaşıyordu dört bir yanımda
Geceler bir çıra aleviyle aydınlanıyordu
Fırtınaya boyun eğmemeye kararlıydı boy atan başaklar

Resul-i Ekrem’in gözünün nuru
Nübüvvet bağında açtı Fatıma…
Mümin kadınların oldu gururu
Gül rayihaları saçtı Fatıma…

Kutlu yarınların düşünü kurdu

“her dem yeni doğarız/bizden kim usanası”(yunus emre)

tarihler yirmi altı şubatı gösterirken…
paslı bir kılıç, geceyi ikiye böldü orta yerinden
kumpas kurdular can(an) lara vehimlerin gölgesinde
şafağın gözyaşları buz tuttu bir şubat yalnızlığında

İlmin kapısını açan anahtar
Cehaleti boğan seldir öğretmen
Kışın ortasında gül yüzlü bahar
Mazluma uzanan eldir öğretmen

Işığında bulduk aydınlık yolu

FİKİR KIYMIĞI

Tefekkür çilesinin fikir kıymığı eşi
İdraki tutuşturur düşüncenin ateşi

TEBLİĞ

Tebliğ ateşten gömlek, iman kurşundan ağır
Kalp gaflet uykusunda, bağır ha babam bağır!

ATALARIMIZ

Eşsiz doğasına hayran olduğum
Cilvesi gönlümü yakar Bartın'ın
Gezip dolaştıkça huzur bulduğum
Suları coşarak akar Bartın'ın...

Nice çözülmedik gizin var senin

Gönül bahçelerimizde
Güller açar bayram günü
Tebessüm eyler insanlar
Sevgi saçar bayram günü

Eş dost erişir murada

SEVGİ DİLİ

Şefkatle temizlenir, nefret yürekte kirdir
Mağripten maşrığa dek sevginin dili birdir

YETER

Allah’a güvenene elbette Allah yeter
Hakk’ı zikreden kulun gamı, kederi biter