Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

CENDERE

Ruhunu ezip büzüp koymuşlar cendereye
Ey kâinatın özü, bu gidişin nereye?

HAKK’A VUSLAT

…M…

Belh’te düştü bir ana rahmine ışığın gölgesi
nefhası Asya bozkırlarını tuttu
gözündeki ışıltı kıskandırdı göklerin mavisini
o ki çamura saplanmışlara bir umuttu

Gözyaşıyla sulanır yere düşerken yaprak
Öpüp alnına koyar hatıraları toprak

Korkunun saltanatı sürer gece yarısı
Hatıralar ırmağı akar yarına berrak

O gün kana boyandı Çanakkale Boğazı
Yeri göğü inletti askerimin avazı

Dört taraftan saldırdı düşman delicesine
Şarapneller saplandı Mehmetçiğin göğsüne

Bir yetim çocuk görsem
İçim yanar derinden
Boynunu büktüğünde
Kalbim oynar yerinden

Ağlamıştır besbelli

Candan özge candır bana
Kitaplar dostluktan yana
Yol gösterir tüm cihana
Kütüphane dünyam benim

Ana sevgisinden sıcak

UMUTLAR

Rüzgârın nefesiyle parçalanır bulutlar
Kaf Dağı’nın ardında bizi bekler umutlar

Sonsuzluğa gebedir arzla arşın arası
Gelibolu koyunda görünmez yer karası
Misk ü amber kokuyor şehidimin yarası
Tutuşmuş alev ateş yanıyor Çanakkale

Mesafeler yok olmuş, daralıyor buutlar

Açıldı maveraya aynalardan bir dehliz
Buz tuttu hatıralar kalmadı maziden iz

Esti bir deli rüzgâr, kırıldı gül dalımız
Derince bir iç çekti bayraktaki alımız

KÂİNAT KİTABI

Vehmin ve korkuların faydası yok ecele
Kâinat kitabını gece gündüz hecele

GELECEK