Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

...şehid İsmail Haniye'nin aziz ruhuna rahmetle....

Can kuşu çıktı kafesten
Sen kurtuldun, bizler öldük
Feragat ettin nefesten
Sen kurtuldun, bizler öldük

Sonbahar geldiğinde yaprak ayrılır daldan
Ömrün bu son faslında ne aldat ne de aldan!

Tabiat aynasını gönül gözüyle seyret!
Zamanın kıyısında ne değiştirir gayret?

Başını alıp gittin, söndü bütün ışıklar
Hasretinden beslendi sevda ehli âşıklar
Cam kırıklar üstünde yalınayak yürüttün
Senden hatıra kaldı alnımda kırışıklıklar

Bir ömür gezip durduk
Son durak Köprübaşı!
Nice hayaller kurduk
Son durak Köprübaşı!

Neler gördük, nereler...

Son istasyonda bekleyen tuhaf yolcu
Sımsıcak toprağın kucağında demlenmekte
Anadan üryan, bir başına, avare…

Paranın geçmediği bu son durakta
Naftalin kokan esvapların uzağında

Gönül bağının gülüdür
Son kalemiz ailedir
O yoksa millet ölüdür
Son kalemiz ailedir

Can ilâcı, dermandır o!

Duvara astım eleği
Son pişmanlık neye yarar?
Giydim melâmet yeleği
Son pişmanlık neye yarar?

Görünmezi ayan ettim

Gönlümde deveran eden,
Dönüp duran çark'ım benim!
Can evimde yanıp tüten,
Benzerlerden fark'ım benim!

Gölgende almışım nefes

Bizim evde kural budur:
“Son sözü hep ben söylerim!”
Hiç dinlemem gönül hatır!
Son sözü hep ben söylerim!

Evde benim "Büyük Reis!"

Merhum Muhsin Yazıcıoğlu’na Rahmet ve Minnetle…

Gittin sen…
İlk kez ayıp ettin sen…
Sonsuzluğa kement attın kuytularda
Tutunmak istedin maviliklere can havliyle