Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Sen bende yaşadıkça ben de yaşayacağım
Senden gayri ne varsa çekip boşayacağım
Ahirete bıraktık güzelim kavuşmayı
Hicranın yarasını her gün kaşıyacağım

Öncelikler değişti, evveli ahir ettik
Açıldı sır sandığı, gizliyi zahir ettik
Bazen dağları deldik, bazen düştük çöllere
Dünya hicran yurdudur, vuslatı tehir ettik

Hicret tevhit şulesi, tabuları yıkmaktır
Zifiri karanlıktan aydınlığa çıkmaktır

Hicret iman güneşi, ümidin çerağıdır
Vahdetin gül çeşmesi, hakikat durağıdır

Ayağımız çıplak, yollarımız kor
Bu ne garip dünya, anlamak çok zor!
Bu rezil rüyayı gel de hayra yor!
Ar damarlarından pislik akıyor
Hüseyin sandığım Yezid çıkıyor

Hakikate dair kelâm kalmadı
İnsanı insandan koru Allah'ım!
Komşuluk kayboldu, selâm kalmadı
İnsanı insandan koru Allah'ım!

Helâl lokma yiyen nadirattandır

Ne güzel söylemiş Şeyh Edebali
"İnsanı yaşat ki devlet yaşasın!"
Hiç kimse taşlamaz meyvesiz dalı
"İnsanı yaşat ki devlet yaşasın!"

Kurşundan ağırdır insanın yükü

Kula kulluk eyliyorsun
İnsanlıktan çıkmışsın sen
Yalan yanlış söylüyorsun
İnsanlıktan çıkmışsın sen

Nefsinin kölesi olmuş

Nevbahardır / açtı güller / güle bağban / olmuşum
Bülbülün gül / sevdasından / yanmış efgan /olmuşum

Yağsa yağmur / esse rüzgâr / gam değildir / Gülnihal
Bedr-i misâl / âteşin bir / gözde müjgân / olmuşum

Saçının tellerine gönlümü bağlamışım
Söz verip gelmeyince oturup ağlamışım
Bir ömür tutuşmuşum intizarın közünde
Hasretin ateşiyle kalbimi dağlamışım

Severken acı çekmek âşığın kaderidir
İntizar sofrasında azığı kederidir
Seversin sevilmezsin, nemlenir kirpiklerin
Karşılık bulamamak beterin beteridir